Light and the Bright Green City

It's become a common slide at conferences: a map of the Earth at night, with the wealthier and denser areas shining brightly. Africa seen at night is largely dark, and this is often the point of the slide: look at how much energy some people have access to, and how little others do (which is true: almost 90% of Africans lack ready access to electricity, according to the World Bank), and, by inference, what gaps in economic prosperity persist.

But these maps don't actually display prosperity, or even energy use: instead, maps of brightness illustrate light pollution and energy waste. The blazing lights our satellites photograph while whizzing above us in their orbits, well, that's light that's serving no useful purpose (unless you want to think of our glowing cities as a form of art meant for distant eyes). Light seen from space is bouncing off illuminated surfaces, or being shone directly from bulbs aimed up. Neither is helping us on the ground see our cities better.

We could, we should, be treating light as precious, and getting clever about illuminating our lives with only the light we need. Using the minimum needed lumens would not only save a fair bit of energy, it would also bring the night sky back to our cities; it's the light bounced back by the atmosphere that hides the stars.

Seen from above, a bright green city would be only a smudge of light.

http://www.worldchanging.com/archives/010970.html

Climate Change Tipping Points May Arrive Without Warning

Think back to the idyllic days of balancing with your best friend on a see-saw. Remember the rush of launching upwards just as they were heading down? That euphoric feeling of near flight as you crossed the tipping point, rising just a few inches off of your seat? Fun with a capital F.

Part of what made see-saws a blast was that you could anticipate that exhilarating, slightly out-of-control moment, and were ready to hang on for dear life, secure in knowing that the upward motion would eventually stop and you'd head back to earth. Now try to imagine balancing on that see-saw blindfolded. Since you aren't able to anticipate your sudden meteoric rise, you might not be hanging on tight enough when you should. The situation gets quite scary, quite fast. And just to push this fast and loose metaphor a little further, let's say that once you suddenly start flying upwards with no hands, you're launched across the playground, with disastrous results.

Well, a new study indicates that the earth is threatened with a similar potentially catastrophic tipping point as a result of human-induced climate change.

According to Alan Hastings, professor in UC-Davis' Department of Environmental Science and Policy, the planet is increasingly at risk of sudden, unpredictable climate shifts, making it difficult to identify tipping points that could cause irreversible destruction. So, as much as we'd like to look to warning signs about impending problems, the study suggests that we may not be able to predict when they will occur. Hastings explains:

“ "Our new study found, unfortunately, that regime shifts with potentially large consequences can happen without warning — systems can 'tip' precipitously. This means that some effects of global climate change on ecosystems can be seen only once the effects are dramatic. By that point returning the system to a desirable state will be difficult, if not impossible" ”

So much for hanging on to the handle bars. While it's certainly upsetting to think that we could be suddenly caught off-guard by a drastic ecological "regime shift", as Hastings refers to them, I definitely don't think the threat should preclude us from taking precautions to prepare for those shifts. And we should certainly continue to work towards reducing global greenhouse gas emissions in order to lower our risk of reaching such a tipping point. We're no longer on the playground, so it's time we got serious about our actions.

http://www.takepart.com/news/2010/02/11/climate-change-tipping-points-may-arrive-without-warning

ADOPTEER EEN DIER

Het Wereld Natuur Fonds zet zich op veel manieren in voor bedreigde soorten. Allereerst natuurlijk door de bescherming in hun eigen gebied door middel van verschillende veldprojecten. Bijvoorbeeld door trainen en financieren van anti-stropersbrigades. Maar ook door samen met de lokale bevolking te zoeken naar alternatieve, duurzame bronnen van inkomsten.

U kunt bijdragen aan het beschermen van het leefgebied van bedreigde dieren door een dier te adopteren.

Deze adoptie is eenmalig, u zit dus nergens aan vast!
U kunt kiezen uit een luxe adoptie (€35,-) en een standaard adoptie (€20,-)

https://www.wnf.nl/nl/shop_fun/adopteer_een_dier/

Another Grey Seal Slaughter Set for Hay Island

February 8, 2010
by Rebecca Aldworth

Too soon, the misery of Canada’s commercial seal slaughter is starting again. Right now, I am preparing to leave for Nova Scotia, along with the HSI ProtectSeals team, to document the killing of up to 2,220 baby grey seals on Hay Island, off Cape Breton.

Hay Island is part of the Scaterie Island Wilderness Area—a protected provincial nature reserve. Yet the Nova Scotia government, in collusion with the federal Department of Fisheries and Oceans, is allowing commercial fishermen to go into this supposedly protected space, to beat baby seals to death for their fur. The slaughter opened today, and sealers are indicating they may begin killing the pups as early as Wednesday.

Over the past two years, I have been on Hay Island to observe the seal nursery—and to bear witness to the slaughter of these defenseless creatures. I know that as I write this, the pups born on Hay Island are playing and sleeping, and some of the youngest are likely still nursing from their mothers. The only sounds on the island now are the soft trills of the baby seals and the waves lapping onto the beach. The pups lie across the island, and from the beaches, you can see the ocean stretching into infinity. To think that in a few days time, sealers will descend on this peaceful place and turn it into an open air slaughterhouse, is unbearable.

There are times when I can only stand back in amazement at the shortsightedness of the commercial sealing industry and my government. With the Olympics opening on February 12th, the eyes of the world are on Canada. Terrified baby seals crying as they are bludgeoned to death with wooden bats… newborn seals covered in blood… dying seals cut open with box cutters inches away from each other—these are not the images I believe Canadians want the world to have of our country.

But according to my government and the sealers, the slaughter will go on.

This will be my twelfth year observing and filming commercial seal slaughters in Canada. The sheer brutality of the killing I’ve seen on Hay Island has been among the worst things I have ever witnessed. We are in the fight of our lives for the lives of these seals. And we will not stop—not for a second—until we have won.

Rebecca Aldworth is executive director of HSI Canada.

http://www.hsicanada.ca/wildlife/seals/seal_hunt_2010/grey_seals_2810.html

TAKE ACTION

Please take action now to stop this senseless slaughter. Fill out the form to automatically send an email to key decision makers and express your opposition to the slaughter of baby seals on Hay Island:

https://secure.humanesociety.org/site/Advocacy?cmd=display&page=UserAction&id=4383

Stop the Cruel Grey Seal Slaughter

Tragically, the government of Nova Scotia allows the commercial slaughter of grey seals in the protected Scaterie Island Wilderness Area.

The grey seal kill on Hay Island, part of this protected area, is one of the cruelest seal slaughters HSI has ever documented. Sealers herd seals into groups, then club moulted pups as young as a few weeks of age with wooden bats and cut them open with box cutters just inches away from newborn pups and their mothers.

The Winter Olympic Games will open on February 12th – at the same time as the Canadian and Nova Scotia government are allowing sealers to club baby seals to death in a protected nature reserve. The eyes of the world will be on Canada in the next few weeks, and we need your help now to expose the plight of the baby seals.

Varkens in Nood staakt rechtszaak tegen Albert Heijn:

Stichting Varkens in Nood komt op voor de varkens:

Goed nieuws! Onze inspanningen om een einde te maken aan de onnodige castratie van biggen hebben vruchten afgeworpen: Albert Heijn verkoopt vanaf 2011 alleen nog varkensvlees met het Beter Leven Kenmerk van de Dierenbescherming. Dat is vanavond bekend gemaakt op de nieuwsreceptie van de Dierenbescherming waar AH de Gouden Kwispel in ontvangst nam.

Varkens in Nood is al maanden verwikkeld in een rechtszaak met AH over biggencastratie. Deze rechtszaak lijkt niet langer nodig aangezien het Beter Leven Kenmerk onder andere inhoudt dat biggen niet gecastreerd worden

1 miljoen varkens per jaar betere levensomstandigheden:

Naast betere leefomstandigheden voor 1 miljoen varkens, betekent het ook voor 500.000 mannelijke varkens dan hen de pijnlijke ingreep van castratie wordt bespaard. Varkens in Nood is blij verrast. Hans Baaij, directeur Varkens in Nood: “Dit is een grote doorbraak, zeker omdat AH zich met hand en tand in de rechtszaak heeft verzet en aanvoerde dat het onmogelijk was om aan voldoende vlees van ongecastreerde varkens te komen. Dus, een positieve verrassing is het zeker. Wij ijveren als belangenbehartiger van consumptievarkens immers al jaren voor het weren van industrievlees en het stoppen van het castreren van biggen. Albert Heijn heeft als marktleider de macht om een verandering teweeg te brengen in de supermarktbranche en heeft daarom de maatschappelijke plicht om hierin voorop te lopen.“

Albert Heijn kwam er in de Supermarktmonitor, die eerder deze week uitkwam, niet goed vanaf wat betreft de verkoop van duurzaam vlees. De supermarkt eindigde op een magere vijfde plaats op de ranglijst. De stap om meer dierenwelzijn bij varkens te eisen komt op een uitzonderlijk goed moment voor de kruidenier, wiens diervriendelijke reputatie onder druk stond.

Hans Baaij: “Wij gaan er vanuit dat we de rechtszaak tegen Albert Heijn kunnen staken. De zaak die wij tegelijkertijd tegen C1000 voeren, zetten we wel door en we overwegen nu om ook andere supermarkten en eventueel groothandels voor de rechter te dagen. We zullen de supermarktsector onder druk blijven zetten om de inkoop van vlees van gecastreerde varkens te stoppen. Door de overstap van AH worden binnenkort meer dan 50% van de in Nederland verkochte dieren niet meer gecastreerd. De andere helft zal spoedig volgen, zo is onze verwachting.”
Link:
http://stichtingvarkensinnood.cmail1.com/T/ViewEmail/r/EC119C12D8678B1D/C86ACAA94F63794E44D0DD5392A9C75A

Petitie tegen doden van gezonde dieren

Hoe moet het verder met de veehouderij in Nederland? Deze vraag stelde Eenvandaag onder andere aan Compassion in World Farming, LTO Nederland en aan minister Verburg.

In 2001 bepleitte de commissie Wijffels een radicale omkeer in de veehouderij. Het massaal doden van gezonde dieren, om een veeziekte te bestrijden, zou nooit meer mogen gebeuren. Bovendien pleitte de commissie voor een veel diervriendelijkere veehouderij: Koeien horen in de wei, kippen moeten kunnen scharrelen en varkens moeten kunnen wroeten, aldus het rapport. Landbouwminister Brinkhorst was enthousiast: "Dit rapport wordt uitgevoerd. punt".

Nu, in 2010 worden er opnieuw gezonde dieren 'geruimd'. Minstens 40.000 drachtige geiten worden gedood om de Q-koorts in te dammen, en de vee-industrie is nog verre van diervriendelijk.

Het TV-programma Eenvandaag, maakte op vrijdag 8 april de balans op. Geert Laugs verwoordde de visie van Compassion in World Farming op de toekomst van de veehouderij in ons land: Er is een deltaplan nodig om de dierhouderij duurzaam en diervriendelijk te maken. Dat is niet alleen nodig voor het welzijn en de gezondheid van de dieren, maar ook vanwege het beslag dat de veevoerproductie legt op landbouwgronden in een wereld waar 1 miljard mensen ondervoed zijn en vanwege de grote bijdrage die de vee-industrie levert aan de opwarming van de aarde.

Petitie tegen doden van gezonde dieren

Direct na het bekend worden van het besluit om drachtige geiten te doden, om daarmee de Q-koorts te bestrijden, startte Compassion in World Farming een petitie, om aan minister Verburg te vragen geen gezonde dieren te doden. Dieren die niet besmet zijn vormen immers geen gevaar voor de volksgezondheid.

Sinds de petitie verscheen heeft de minister echter besloten toch gezonde, niet besmette dieren te laten doden. Zij beroept zich daarbij op het advies van deskundigen, die stellen dat het niet goed mogelijk zou zijn om besmette en niet besmette dieren met 100% zekerheid van elkaar te scheiden. Natuurlijk zijn we zeer teleurgesteld door dit besluit en we zijn verontwaardigd over deze nieuwe massale slachting van onschuldige dieren in de Nederlandse vee-industrie. Daarom blijft de petitie voorlopig on-line om iedereen de gelegenheid te geven zijn verontwaardiging te tonen en om aan de minister te vragen - als dat maar enigzins mogelijk is - er alles aan te doen het leven van gezonde dieren te sparen. Alle binnengekomen reacties zijn inmiddels naar minister Verburg gestuurd en ook toekomstige reacties sturen we direct door.

http://www.ciwf.nl/inactie/qkoorts/index.html

Schip van milieuactivisten Sea Shepherd geramd

MELBOURNE - Bestrijders van de Japanse walvisvaart hebben woensdag bij Antarctica hun futuristisch gevormde ‘vlaggenschip', de Ady Gil, verloren. De boot werd geramd door een Japans vissersschip en brak in tweeën.

Dat meldde de website van de Australische krant The Age.

De 24 meter lange Ady Gil was van de groep Sea Shepherd die de walvisvaart in het gebied fanatiek bestrijdt. De leider van de groep, Paul Watson, zei dat de boot van 950.000 euro opzettelijk is geramd. De zeskoppige bemanning van de Ady Gil bleef ongedeerd.

Verflaag

Het schip beschikt over een speciale verflaag, waardoor het vrijwel onzichtbaar is op de radar. De Ady Gill heeft een maximumsnelheid van 50 knopen, oftewel 93 kilometer per uur, en kan dus onverwachts opduiken in de buurt van de vissersboten en hun prooi.

De activisten van Sea Shepherd vielen de Japanse walvisvloot woensdag kort voor zonsopgang aan met ‘ranzige, met boter gevulde kerstballen’ die ze ‘als honkballen’ op de vissersschepen schoten om de scheepsdekken zo vies en glad te maken, dat er niet meer op te werken viel, aldus Watson. Ook gooiden de activisten stinkbommen.

Spionagevliegtuigen

Japan liet dat niet op zich zitten, schakelde spionagevliegtuigen in uit Australië en ging achter een ander schip van de activisten aan, de Steve Irwin. De vliegtuigen konden de boot al snel te lokaliseren. Zigzaggend tussen de ijsschotsen door en belaagd door waterkanonnen, laser- en sonarapparatuur wist de Steve Irwin de Japanse Shonan Maru te ontwijken.

De activisten voeren een haven in en door laaghangende bewolking waren ze onvindbaar voor de Japanners. ‘Ik denk dat de zoektocht hun 20.000 dollar en twaalf uur tijd heeft gekost. Ze konden ons niet vinden en het is gelukt om daarna langs hen heen te glippen’, aldus Watson.

Derde boot

De Steve Irwin is door de achtervolging honderden kilometers verwijderd van de vloot, maar Watson maakte woensdag bekend, dat de activisten nog een derde boot hebben, de Bob Barker, die ‘s ochtends voor het eerst met de Ady Gil de walvisvaarders had aangevallen.

De Japanse walvisvloot zou dit jaar 935 dwergvinvissen en vijftig vinvissen willen doden, die als bedreigde diersoort gelden. Sinds 1986 is de commerciële walvisvangst verboden, maar Japan beweert de dieren te doden voor onderzoek.

http://www.volkskrant.nl/buitenland/article1334444.ece/Schip_van_milieuactivisten_Sea_Shepherd_geramd